Symphonie Nr.5

Edward Gardners serie symfonieën van Carl Nielsen met het Bergen Philharmonic Orchestra gaat verder met deze opname van nr. 5, aangevuld met de ouverture "Helios" en het klarinetconcert met Alessandro Carbonare als solist. Nielsen componeerde "Helios" in 1903 tijdens een reis naar Griekenland, toen zijn vrouw Anne Marie, een beeldhouwster, een beurs had gekregen om beelden op de Akropolis te kopiëren. Het tien tot twaalf minuten durende werk beeldt de zonsopgang, middag en zonsondergang boven de Agais uit en is een van de meest uitgevoerde werken van de componist. Het Klarinetconcert dateert uit 1928 en bestaat uit één lang deel verdeeld in vier delen. Het is opgedragen aan Nielsens vriend Aage Oxenvad, die het in première bracht. De Vijfde Symfonie, gecomponeerd tussen 1920 en 1922, bestaat ongebruikelijk genoeg uit slechts twee delen - het enige werk van Nielsen met deze structuur. In tegenstelling tot zijn andere volwassen symfonieën Symfonieën, heeft de Vijfde geen ondertitel en kan daarom worden beschouwd als "puurdere muziek" in vergelijking met de meer beschrijvende andere werken. Nielsen beschreef de symfonie als "de scheiding van duisternis en licht, de strijd tussen goed en kwaad" en het contrast tussen "dromen en daden". Door velen gezien als een "oorlogssymfonie", benadrukte Nielsen dat hij bij het componeren niet aan de Eerste Wereldoorlog had gedacht, maar hij voegde eraan toe: "Niemand van ons is hetzelfde als voor de oorlog."