Mahler: Symphony No. 4

Bernard Haitink dirigeert Mahlers Symfonie nr. 4 in G majeur De Nederlandse dirigent Bernard Haitink en het Symfonieorkest van de Beierse Omroep (BR-KLASSIK) waren verbonden door een langdurige en intensieve artistieke samenwerking, die abrupt werd beëindigd door zijn overlijden in oktober 2021. BR-KLASSIK presenteert nu uitmuntende live-opnames van concerten uit de afgelopen jaren, die tot nu toe nog niet zijn uitgebracht. Deze opname van Gustav Mahlers Vierde symfonie documenteert concerten uit november 2005 in de Münchner Philharmonie in het Gasteig. Sinds Haitink in 1958 voor het eerst een abonnementsconcert in München dirigeerde, stond hij keer op keer aan het roer van het Symfonieorkest van de Beierse Omroep – in de Herkulessaal van de Residenz of in de Philharmonie in Gasteig. De vruchtbare samenwerking duurde meer dan zes decennia. Orkestmusici en zangers werkten net zo graag met hem samen als de geluidstechnici van de BR. Als vertolker van het symfonische repertoire, met name van de Duits-Oostenrijkse laatromantiek, werd Haitink wereldwijd zeer gewaardeerd. Ook de symfonieën van Gustav Mahler waren bij hem altijd in de beste handen. De doorzichtigheid van de klankarchitectuur van een muzikale compositie met haar veelzijdige verwevingen was voor hem het hoogste principe: uiterste klankgevoeligheid gepaard met een duidelijk gestructureerde interpretatie van de partituur. In zijn vierde symfonie bracht Gustav Mahler zijn bezigheid met de gedichten uit „Des Knaben Wunderhorn“ tot een voorlopig hoogtepunt. Al in de 'Wunderhorn-symfonieën' nr. 2 en 3 waren teksten uit die tussen 1805 en 1808 door Clemens Brentano en Achim von Arnim uitgegeven gedichtenbundel verwerkt. In zijn vierde symfonie, gecomponeerd tussen 1899 en 1901, klinkt nu in het slotdeel het Wunderhorn-gedicht 'Das himmlische Leben', dat Mahler al in 1892 op muziek had gezet. Het schetst, vanuit een kinderlijk perspectief, het beeld van een hiernamaals als een luilekkerland. Mahlers sceptische blik op de wereld van zijn tijd schetst met deze „hemelse wereld“ een utopisch tegenontwerp.