Gran Partita
Stanko Madic, Eugene Nakamura, Münchner Rundfunkorchester
- Formaat
- Digitaal
Reinhard Goebel, oprichter en directeur van Musica Antiqua Köln (1973-2005) en houder van een leerstoel voor uitvoeringspraktijk aan het Mozarteum Salzburg (2010-2025), blijft onvermoeibaar werken aan de creatie en ontwikkeling van "nieuw" 18e-eeuws repertoire. In mei 2025 keerde hij terug naar de meesterlijke bewerking die de Münchense componist Franz Gleißner rond 1800 maakte van Mozarts "Gran Partita" K. 361. Actuele uitvoeringen en een moderne opname waren zowel gewenst als verwacht. Goebel voerde de werken die op deze CD te horen zijn in mei 2025 samen met het Münchner Radio Orchester uit tijdens de Residenz- und Schlössertournee in Amberg, Ansbach, Dachau en Oettingen en nam ze vooraf op in Studie 1 van de Beierse Radio.
De "Gran Partita" KV 361, een van zijn meest prachtige werken, werd door Wolfgang Amadeus Mozart gecomponeerd voor het voormalige orkest van Mannheim, dat na de gedwongen dynastieke verhuizing van de keurvorst naar München was verhuisd. Het werk, ongebruikelijk gescoord voor twaalf blaasinstrumenten en contrabas, wordt zelden gehoord. Toen het in 1800 gedrukt zou worden, werd het gepubliceerd in een arrangement voor een traditioneel orkest, dat de Münchense componist Franz Gleißner op meesterlijke wijze had voltooid in opdracht van de muziekuitgeverij. Reinhard Goebel heeft deze krachtige bewerking, die werd gepubliceerd onder de titel "Sinfonia concertante", al herhaaldelijk geprezen - en nu doet hij dat opnieuw op het podium van het Radio Orkest van München. Hij schrijft: "Hoe saai en leeg zou de wereld zijn zonder arrangementen. Er zijn geen redenen TEGEN arrangementen - de redenen VOOR arrangementen daarentegen kunnen veelvoudig en complex zijn."
De componist en dirigent Christian Cannabich leidde het beroemde orkest van Mannheim op met een bijna militaire discipline. De jonge Mozart was gefascineerd door zowel de concertmeester als het orkest. "Men zou zich kunnen voorstellen," schrijft Goebel, "dat Mozart de 'Sinfonia concertante' misschien samen met of tegen Cannabich heeft gespeeld." Dit concertante stuk voor twee violen en orkest "is, zowel in violistiek als compositorisch opzicht, een eindpunt dat door de veteranen van de Mannheimse school niet overtroffen, maar vooral niet verder ontwikkeld kon worden."
